Sevgili oğlum;
Doğduğundan beri bir yıla yakın oldu.
Daha 40 günlükken Ankara yollarına düştük. Şimdi düşünüyorum da ne deli cesaretiymiş. Tam 20 gün yanından ayrılmadım. Her gün evde senin en ufak bir hareketini bekledik. Uyumanı, uyanmanı ve hatta en ufak gaz çıkartman bile bizim için büyük bir havadisti
Gözlerini yumuk yumuk açıp "uvaaa" diye seslendiğinde koşa koşa gelip bir sürü yorum yapıyorduk. "Karnı acıktı, altına bakmak lazım, gazı mı var?"
Her gün elimizde fotoğraf makinesi ile küçücük bir hareketini yakalamaya çalışıyorduk.
Halan, Teyzen sürekli telefonla bizden haber almaya çalışıyordu. Bizim için değişik bir şeydin. Neden geç kaldın?
İyi ki geldin, Sağ salim!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder